دستگاه تولید گاز در خانه خودتان کمک به محیط زیست


فضولات حیوانات را با آب قاطی و هم می زنیم و بعد داخل دستگاه تولید گاز می ریزیم. دستگاه همان کاری را با زباله ها می کند که دستگاه گوارشی بدن انسان با مواد غذایی. باکترهای درون این دستگاه زباله ها را می خورند که در نتیجه آن گاز تولید می شود
گزارش کامل را ببینید.

تفاوت آشکار ما و ترکیه در مواجهه با سگهای خیابانی. بسیار تامل بر انگیز است.




تفاوت آشکار ما و ترکیه در مواجهه با سگهای خیابانی.
بسیار تامل بر انگیز است.

ویدئوی اصلی در یوتوب :
https://www.youtube.com/watch?v=zc8_Yi1cKKQ

مادر محیط زیست ایران؛ زنی در آستانه یک قرن زندگی پرثمر














مادر محیط زیست ایران؛ زنی در آستانه یک قرن زندگی پرثمر

مَه‌لَقا مَلّاح متولد ۱۲۹۶ شمسی فعال محیط‌زیست. فرزند خدیجه افضل وزیری و نوهٔ بی‌بی‌خانم استرآبادی، بنیان‌گذار سازمان غیر دولتی زیست‌محیطی «جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط‌زیست» است و از وی به عنوان «مادر محیط زیست ایران» یاد می‌شود.

مه‌لقا ملاح مشهور به مادر محیط زیست ایران ۹۶ سال سن دارد، زندگی خود را وقف محیط زیست ایران کرده و بیش از نیم قرن است که زباله‌ی "تَر" از خانه‌اش بیرون نگذاشته است؛ این زائدات را در گودالی در حیاط منزلش می‌ریزید تا تبدیل به کود شود و پای درختان بریزد.

او لیسانس خود را در رشته فلسفه و فوق لیسانس خود را در رشته علوم اجتماعی از دانشگاه تهران گرفت و برای اخذ مدرک دکترا به دانشگاه سوربن در فرانسه رفت. بعد از بازگشت در کتابخانه دانشگاه تهران مشغول به کار و مدتی بعد عهده دار ریاست کتابخانه موسسه تحقیقات روان‌شناسی شد. خانم ملاح استاد دانشگاه تهران نیز بوده است.

مه‌لقا در سال ۱۳۷۳ با مشارکت همسرش و چند استاد دانشگاه علاقه‌مند به محیط‌زیست، سازمان غیر دولتی زیست‌محیطی «جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط‌زیست» را بنیان گذاشت. وی در این رابطه می‌گوید: «به این نتیجه رسیدم که نام تشکل باید جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست باشد، زیرا خوب می‌دانستم و باور داشتم که زنان مربیان فطری در جوامع بشری هستند و بسیاری کار‌ها از ایشان ساخته است».

مه‌لقا ملاح در سن ۹۶ سالگی همچنان به فعالیت‌های خود در راه بهبود وضعیت محیط زیست ادامه می‌دهد.

اکوسیستم و گونه‌های جانوری طبرستان در معرض انقراض است










ابراهیم فلاحی رئیس اداره محیط‌زیست شهرستان سوادکوه نیز در گفتگو با خبرنگار مهر در رابطه با فصل شکار می‌گوید: برای منطقه سوادکوه که دارای بخش جنگلی و کوهستانی است، گونه‌های قابل شکار عبارتند از کبک و تیهو که از اواسط آبان تا اواسط دی‌ماه فصل شکار این گونه‌ها است و شکارچیان دو روز آخر هفته مجاز برای شکار هستند و در هر سفر یک شکارچی می‌تواند چهار قطعه شکار کند.
وی در رابطه با مناطق ممنوع شکار بیان می‌کند: مناطق جنگلی کاملاً شکارممنوع هستند و مجوز شکار برای مناطق کوهستانی نیز خارج از مناطق چهارگانه شکارممنوع است و در داخل مناطق ممنوعه جنگلی علاوه ممنوعیت شکار، قطع هرگونه درخت و تخریب نیز ممنوع است.





وی افزود: مأمورین در این مناطق به‌صورت شبانه‌روزی مستقر هستند اما ما مکانی را برای ایست بازرسی شکارچیان نداریم و از سوی دادستان شهرستان حکمی داریم که بتوانیم افرادی که در شکارگاه‌ها هستند و به آن‌ها مشکوک هستیم را بازرسی کنیم.
فلاحی در ادامه بابیان اینکه تعداد محیط‌بانان ما در منطقه بسیار کم هستند افزود: تعداد محیط‌بانان کل منطقه شامل شهرستان‌های سوادکوه، سوادکوه شمالی و بخشی از منطقه دودانگه ساری، تقریباً ۲۳ محیط‌بان هستند درحالی‌که در دنیا سرانه برای هر محیط‌بان سه هزار هکتار در نظر گرفته‌شده است و در اینجا باوجود هجوم شکارچیان در منطقه برای بالای هر ۱۱ هزار هکتار یک محیط‌بان داریم.
دکتر حسن تقوی، هیئت‌علمی گروه زیست‌شناسی دانشگاه مازندران نیز در گفتگو با خبرنگار مهر بیان می‌کند: در حال حاضر اکوسیستم به سمتی پیش رفته است که اکثراً شاهد انقراض گونه‌های جانوری هستیم، حتی گونه‌هایی که بیان می‌شود در حال انقراض نیستند اگر دقیق بررسی شود می‌بینیم که بازهم تعداد آن‌ها به‌گونه‌ای نیست که شکار پیشنهاد شود.
وی افزود: با توجه به مطالعات بوم‌شناختی که اخیراً انجام‌گرفته است اصلاً نباید شکار انجام گیرد، چراکه زیستگاه‌ها به‌طورکلی ازمیان‌رفته است و ما دیگر جانوری نداریم که زیستگاه آن دچار تغییر یا تخریب نشده باشد و پیشنهاد می‌شود تا مدتی شکار هرگونه جانوری منع شود.
بی‌شک مسائل محیط‌زیست یکی از مهم‌ترین مسائل جامعه بشری در دوره‌ متأخر است و مسائل و مشکلاتی که ریشه درکنش انسان و فرایندهای حاکم بر زندگی اجتماعی وی دارند. وقتی انسان در استفاده از کارکرد و توانایی محیط‌زیست افراط کند، محیط‌زیست دچار مشکل می‌شود که یکی از آن‌ها همین مسئله شکار بی‌رویه و آسیب زیستگاه‌های جانوران و پرندگان است که منجر به انقراض یا خطر انقراض گونه‌های جانوری می‌شود. جانورانی که صدها نقش اکولوژیکی در محیط‌زیست دارند و نقش اساسی در تأمین تعادل حیات درروی کره زمین را بر عهده‌دارند.
مهر

بی کفایتی سیاستهای نادرست و افزایش بحرانهای زیست محیطی در ایران









کنفرانس آب و هوا در پاریس امروز سه شنبه 10آذر دومین روز خود را در میان تدابیر شدید امنیتی پشت سر گذاشت. این کنفرانس دو هفته ادامه خواهد داشت و رهبران ۱۴۷ کشور در این نشست معروف به "سی او پی ۲۱" (COP21) سخنرانی خواهند کرد. انتظار می رود بخش اعظم سخنرانها در پاریس، توافق برای محدود کردن میزان روند گرمایش به حداکثر دو درجه سانتگیراد متمرکز باشد. باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا روز گذشته طی سخنانی در این کنفرانس گفت: کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل در پاریس می تواند "نقطه عطفی" در تلاش های جهانی برای محدود کردن روند گرمایش باشد. کشورهای صنعتی جهان مانند آمریکا و اعضای اتحادیه اروپا، چین، روسی، هند،اندونزی و برزیل سهم بزرگی در انتشار گازهای گلخانه‌ای دارند.
بنا برآخرین گزارش های انتشاریافته ازسوی سازمان ملل متحد، ایران تحت خاکمیت آخوندها، درمیان ده کشوربزرگ تولید کنندۀ گاز های گلخانه ای قرار دارد. کارشناسان علل حضور رژیم ایران را در رده هشتم و یا نهم گسیل دارندگان گازهای گلخانه ای وجود مجموعه ای از میلیون ها خودروی غیراستاندارد، تولید و استفاده از فراورده های نفتی و گازی برای تولید انرژی می دانند.
در آماری که انستیتو جهانی منابع طبیعی تیر ماه سال 94 منتشر کرده بود رژیم ایران با تولید سالانه ۷۱۵ میلیون تن دی اکسید کربن در جایگاه دهم قرار داشت.
ده کشوری که در صدر جدول قرار دارند بیش از ۷۲ درصد گازهای گلخانه‌ای جهان را تولید می‌کنند، که با توجه به حضور صنعتی‌ترین و پرجمعیت‌ترین کشورهای جهان در میان آنها قابل فهم به نظر می‌رسد. حضور رژیم ایران، که در تولیدات صنعتی و کشاورزی جهان سهم بسیار ناچیزی دارد در بین ده کشور اصلی آلوده‌کننده هوا، بیش از هر چیز به فعالیت‌های حوزه صنایع نفت و گاز و فرسودگی تجهیزات در این بخش و عدم بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته جهان ارتباط دارد.
در بسیاری از صنایع نفت و گاز ایران استانداردهای جهانی رعایت نمی‌شود و ارزیابی‌های زیست‌محیطی در پروژه‌های عظیمی مانند پارس جنوبی در اغلب موارد به دلیل کمبود منابع به اجرا درنیامده است.
شماری از بحران‌های زیست محیطی ایران در این مدت ناشی از سیاست‌های نادرست در بخش کشاورزی و طرح‌هایی مانند سدسازی‌های بی‌رویه است که مهم‌ترین تالاب‌ها و دریاچه‌های کشور را به مرز خشکی و نابودی کشانده اس. و با ادامه این سیاستها هر روز بر بحرانهای زیست محیطی در ایران تحت حاکمیت آخوندها افزوده خواهد شد.